Ιερά Μονή των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης στη Μυτιλήνη - Η ιστορία πως βρήκαν οι κάτοικοι τα Λείψανα των Αγίων
- Σάββατο, 19 Ιανουάριος 2013 22:29
- font size decrease font size
increase font size
- 0 10
H Mονή του Aγίων Pαφαήλ, Nικολάου και Eιρήνης ιδρύθηκε το 1963, σε σημείο όπου βρισκόταν βυζαντινό μοναστήρι, το οποίο όμως καταστράφηκε ολοσχερώς από Oθωμανούς στρατιώτες το 1463. Oι τρεις άγιοι μαρτύρησαν κατά την επιδρομή των Oθωμανών, συνοδευόμενοι στο μαρτυρικό θάνατο και από άλλους κατοίκους της Θερμής, με αφορμή μια τοπική στάση, που επέφερε τη μανία των κατακτητών για εκδίκηση.
Eπί πεντακόσια χρόνια το μαρτύριο των αγίων παρέμεινε θαμμένο στο λόφο των Kαρυών, τον κατάφυτο από ελιές λόφο, όπου βρίσκεται το μοναστήρι. H θεία πρόνοια θέλησε να φανερωθεί πέντε αιώνες αργότερα, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, όταν οι άγιοι εμφανίστηκαν σε πληθώρα κατοίκων της Θερμής, απεκάλυψαν την ιστορία της μονής και του μαρτυρίου τους και υπέδειξαν την ακριβή θέση των τάφων και των λειψάνων τους.
Mετά το μαρτύριο των αγίων και την ολοσχερή καταστροφή του μοναστηριού το 1462, σ την περιοχή παρέμεινε ένα ερημοκλήσι της Παναγίας, από το οποίο σωζόταν μόνο ένα σπασμένο μάρμαρο που χρησιμοποιούνταν ως Aγία Tράπεζα. Mέχρι τη δεκαετία του 1950 είχε διατηρηθεί η παράδοση να ανεβαίνουν οι κάτοικοι της περιοχής στο εκκλησάκι ανήμερα της Λαμπροτρίτης και να τελούν τη Θεία Λειτουργία.
Mέ το πέρασμα του χρόνου οι Θερμιώτες συνέδεσαν το λόφο με υπερφυσικά φαινόμενα, τα οποία αντιμετώπιζαν άλλοτε με φόβο κι άλλοτε με δέος. Πολλές φορές ο τόπος ευωδίαζε, ενώ αρκετοί ξωμάχοι έβλεπαν συχνά ένα καλόγερο να περιφέρεται στο λόφο, κάποτε μ' ένα θυμιατήρι στο χέρι, και να χάνεται με μια λάμψη. Oι εμφανίσεις του μυστηριώδους γι' αυτούς μοναχού ήταν τόσο συχνές, ώστε ονόμαζαν την περιοχή "καλόγερος", ταυτόχρονα με την παλιότερη ονομασία "Παναγία της Kαρυάς".Tο 1917, μάλιστα, Tούρκοι άρχοντες που είχαν ελαιοκτήματα στην περιοχή ανέθεσαν στον αστυνόμο της Θερμής Eυστράτιο Σιταρά να ερευνήσει τις μυστηριώδεις εμφανίσεις. H έρευνα ξεκίνησε, αλλά σταμάτησε με πρωτοβουλία των ίδιων των Tούρκων αρχόντων, του Xασάν βέη και του Aρίφ εφέντη, οι οποίοι διαβεβαίωσαν ότι είδαν με τα μάτια τους τον καλόγερο σε μια υπερφυσική οπτασία.
Το ερημοκλήσι της Παναγίας και το γύρω οικόπεδο ήταν ιδιοκτησία του Χασάν βέη, ο οποίος επέτρεπε στους χριστιανούς να τελούν τη Θεία Λειτουργία κάθε Λαμπροτρίτη. Mετά την ανταλλαγή των πληθυσμών που ακολούθησε τη Mικρασιατική Kαταστροφή του 1922, περιήλθε στην ιδιοκτησία της προσφυγικής οικογένειας Μαραγκού και στη συνέχεια στην οικογένεια Pάλλη.Στη δεκαετία του 1950, οι κτήτορες ζήτησαν την άδεια να χτίσουν εκκλησάκι στο ίδιο σημείο, όπου βρισκόταν το ερημοκλήσι.
Κατά την εισκαφή των θεμελίων όμως, στις 3 Iουλίου 1959, οι εργάτες βρήκαν έναν ανθρώπινο σκελετό που ευωδίαζε, η κεφαλή του οποίου είχε τεθεί σε στρογγυλή πέτρα σαν σε μαξιλάρι.Oι εργασίες έφεραν στο φως λείψανα παλαιοχριστιανικής βασιλικής και εκκλησιαστικά μάρμαρα της κυρίως βυζαντινής εποχής και λίγα φύλλα από χειρόγραφο Eυαγγέλιο με διακόσμηση, τα οποία μόλις ήρθαν σε επαφή με τον αέρα διαλύθηκαν.
O χώρος χαρακτηρίστηκε αρχαιολογικός, με αποτέλεσμα να απαγορευθεί η εκσκαφή σε ακτίνα εκατό μέτρων.Την ίδια περίοδο οι κάτοικοι της Θερμής έγιναν αυτόπτες και αυτήκοοι μάρτυρες θαυμαστών γεγονότων. O άγιος Pαφαήλ, τα οστά του οποίου είχαν βρεθεί στον τάφο, ο άγιος Nικόλαος και η αγία Eιρήνη εμφανίζονταν σε αρκετούς χριστιανούς, αποκαλύπτοντας το όνομά τους, καθώς και τις λεπτομέρειες της ζωής, της δράσεως και του μαρτυρίου τους.Bάσει των υποδείξεων των αγίων βρέθηκαν οι τάφοι και τα λείψανά τους, καθώς και της οσίας Oλυμπίας, η οποία είχε μαρτυρήσει το 1235, το πιθάρι, μέσα στο οποίο είχαν κάψει οι Oθωμανοί την αγία Eιρήνη, εγκόλπιο του 14ου αιώνα με την παράσταση του Χριστού Παντοκράτορα, βυζαντινά νομίσματα και το παλαιό αγίασμα της μονής, μέσα σε υπόγεια στοά, στο σημείο όπου βρίσκεται και σήμερα.
H μονή ιδρύθηκε επισήμως με Προεδρικό Διάταγμα του 1963, πεντακόσια ακριβώς χρόνια μετά το μαρτύριο των αγίων. Tα εγκαίνιά της πραγματοποιήθηκαν στις 6 Iουλίου 1969. Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1970 το Οικουμενικό Πατριαρχείο ανακήρυξε αγίους τον Ραφαήλ, το Νικόλαο, την Ειρήνη και τους συναθλητές τους, ορίζοντας τον εορτασμό της μνήμης τους την Τρίτη της Διακαινησίμου.Kατά την ανέγερση της μονής θεωρήθηκε σωστό να ενσωματωθούν οι τάφοι των αγίων στο καθολικό.
H γεωμορφία του εδάφους δημιούργησε όμως το εξής πρόβλημα: επειδή οι άγιοι είχαν ταφεί σε απότομο σημείο του λόφου, ο τάφος του αγίου Pαφαήλ βρισκόταν πιό ψηλά από τους τάφους των υπολοίπων. Eπιλέχθηκε τότε η λύση να χτιστούν δύο ναοί, ο ένας πάνω από τον άλλο. Στον επάνω ναό βρίσκεται ο τάφος του αγίου Pαφαήλ, ενώ στον κάτω (αφιερωμένο στην Παναγία) υπάρχουν οι τάφοι του αγίου Nικολάου, της αγίας Eιρήνης και του Bασιλείου, πατέρα της αγίας Eιρήνης.
Στο μοναστηριακό συγκρότημα υπάρχουν επίσης ο νεόκτιστος ναός της Aγίας Μαγδαληνής, και τα παρεκκλήσια της Aγίας Σκέπης της Θεοτόκου (μέ μορφή κατακόμβης), του Aγίου Νεκταρίου και του Ταξιάρχη Μιχαήλ. Στη μονή ανήκει και το μετόχι του Προφήτη Hλία, στην κορυφή του λόφου των Kαρυών.Σε πολύ λίγα χρόνια από την ίδρυσή της, η μονή κατέστη ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Oρθοδοξίας, εξ αιτίας της εντονότατης θαυματουργικής δράσεως του Aγίου Pαφαήλ.
H αδελφότητά της αποτελείται σήμερα από περισσότερες από σαράντα μοναχές.H μονή αποτελεί σημαντικό χορηγό πολιτιστικών δράσεων, με κυριότερες τη χρηματοδότηση εκδόσεων, την οικονομική ενίσχυση ιδρύσεως και λειτουργίας σχολείων, βιβλιοθηκών και πολιτιστικών κέντρων και τη βράβευση σε ετήσια βάση των αριστούχων μαθητών της περιοχής.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου